Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Απόφαση σταθμός δικαιώνει τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο

Τράπεζες

Ελπίδες  στους χιλιάδες δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο, και στη χώρα μας, δίνει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου η οποία δικαίωσε ζευγάρι που είχαν άβει στεγαστικό σε ξένο νόμισμα από τράπεζα της Πολωνίας.

Η απόφαση αναμένεται να αποτελέσει “μπούσουλα” κατά των τραπεζών για τα στεγαστικά δάνεια με τη συγκεκριμένη κατηγορία δανειοληπτών και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι τράπεζες χρησιμοποίησαν το δανεισμό σε ξένο νόμισμα αποκομίζοντας κέρδη και… στραγγαλίζοντας τους δανειολήπτες!

Η αντιδικία των δύο Πολωνών Kamil Dziubak και Justyna Dziubak κατά της πιστώτριας τράπεζας της χώρας τους Raiffeisen Bank International AG, είχε να κάνει με το γνωστό θέμα, τον καταχρηστικό χαρακτήρα ρητρών που αφορούν στον μηχανισμό μετατροπής του εγχώριου νομίσματος σε ξένο νόμισμα ο οποίος χρησιμοποιήθηκε σε σύμβαση ενυπόθηκου δανείου με ρήτρα υπολογισμού σε αξία ξένου νομίσματος.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγνώρισε ρητά τη δυνατότητα των δικαστηρίων στην Πολωνία να μετατρέπουν το νόμισμα στα στεγαστικά δάνεια που περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες σχετιζόμενες με το ξένο νόμισμα στο εθνικό νόμισμα.

Δηλαδή, λόγω της αλλαγής στην ισοτιμία ελβετικού φράγκου σε εθνικό νόμισμα, να αποκαθίσταται η οικονομική ισορροπία και ο δανειολήπτης να πληρώνει το δάνειο που έλαβε πραγματικά.

Εν προκειμένω το Δικαστήριο εκτιμώντας πάνω από όλα το συμφέρον του καταναλωτή και βάση άρθρων της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, αποφάσισε σύμφωνα με τα σχετικά άρθρα τα εξής:

Σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε εθνικό δικαστήριο, αφού διαπιστώσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα ορισμένων ρητρών συμβάσεως δανείου συνδεδεμένου με ξένο νόμισμα και με επιτόκιο το οποίο συνδέεται άμεσα με το διατραπεζικό επιτόκιο του οικείου ξένου νομίσματος, να κρίνει, σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο, ότι η σύμβαση αυτή δεν μπορεί να εξακολουθήσει να υφίσταται χωρίς τις ρήτρες αυτές για τον λόγο ότι η απάλειψη τους θα είχε ως συνέπεια τη μεταβολή της φύσεως του κυρίου αντικειμένου της εν λόγω συμβάσεως.

Οι συνέπειες επί της καταστάσεως του καταναλωτή που προκαλούνται από την ακύρωση συμβάσεως στο σύνολό της, πρέπει να εκτιμώνται με γνώμονα τις υφιστάμενες ή δυνάμενες να προβλεφθούν κατά τον χρόνο της διαφοράς περιστάσεις και ότι, αφετέρου, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, η βούληση που εξέφρασε συναφώς ο καταναλωτής έχει καθοριστική σημασία.

Αντιτίθεται στη συμπλήρωση των κενών συμβάσεως, τα οποία προκαλούνται λόγω της απαλείψεως των καταχρηστικών ρητρών που περιέχονται σε αυτή, αποκλειστικώς και μόνον βάσει εθνικών διατάξεων γενικού χαρακτήρα που προβλέπουν ότι οι έννομες συνέπειες δικαιοπραξίας συμπληρώνονται, ιδίως, από τις έννομες συνέπειες που απορρέουν από την αρχή της επιείκειας ή από τα συναλλακτικά ήθη και οι οποίες δεν αποτελούν διατάξεις ενδοτικού δικαίου ούτε διατάξεις που εφαρμόζονται σε περίπτωση συμφωνίας των συμβαλλομένων.

Αντιτίθεται στη διατήρηση σε ισχύ καταχρηστικών ρητρών οι οποίες περιέχονται σε σύμβαση, σε περίπτωση κατά την οποία η απάλειψή τους θα οδηγούσε στην ακύρωση της συμβάσεως αυτής, το δε δικαστήριο κρίνει ότι η ακύρωση αυτή θα είχε δυσμενείς συνέπειες για τον καταναλωτή, εφόσον ο καταναλωτής δεν έχει συναινέσει στη διατήρησή τους.

Πηγή: legalnews24.gr, dikastiko.gr

Tagged

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *